Dwalen in onzekerheid

Dwalen

Het is een gekke tijd. Een tijd waarin het iedere dag zoeken is naar de juiste route. Iedere dag en iedere week komt er wel weer iets voorbij waar ik iets mee moet. Of denk te moeten. Iedere week merk ik dat ik weer opnieuw moet kijken naar wat goed is om te doen. Wat staat me te doen? Hoe kom ik hier doorheen? Waar komen we uit straks? Niemand lijkt het te weten. Toch zoek ik houvast. Door informatie te verzamelen, nieuws te volgen, te lezen, te luisteren enzovoorts. Maar de onzekerheid blijft. Wat gisteren goed leek om te doen, blijkt vandaag weer twijfelachtig.

Ik ben niet alleen. Ik merk het aan alles. Mensen zoeken, roepen dingen, worden stil, vinden ergens iets van, kijken om zich heen of steken hun kop in het zand. Sommigen denken te weten hoe het komt, wat we zouden moeten doen, wat de boodschap van deze situatie is, maar uiteindelijk blijft het toch onzeker. Ieder gaat op zijn eigen manier met deze situatie om. Ik merk en voel de verwarring. Bij mezelf en om me heen.

Op zulke momenten komt bij mij altijd de neiging omhoog om houvast te vinden. Om controle te vinden, ook al weet ik dat dit eigenlijk niet kan. Want dit is veel groter dan ik. En controle proberen te krijgen wanneer het onduidelijk of onzeker word, is een thema wat ik al langer ken. Het is nu wel heel erg aanwezig, maar ik heb het veel vaker. Ik herken de neiging om antwoorden en duidelijkheid te vinden. Om het eindpunt helder te hebben en de stappen ernaar toe duidelijk te krijgen. Maar in werkelijkheid dwaal vaker een beetje rond. Net zoals nu.

Ik weet best dat de controle willen houden niet werkt. Tegelijk is het lastig uit te houden in de werkelijkheid van het ‘niet weten’. Om de onzekerheid en twijfel een plek en tijd te geven. Erop te vertrouwen dat het tijd kost en dat ronddwalen waarde heeft. Dat de route zich dan als vanzelf ontvouwt. Ik vind het altijd lastig, maar ik ken het heel goed. Twijfels zijn me vertrouwd, soms meer dan me lief is. Ik heb een haat-liefde verhouding gekregen met dwalen. Inmiddels lukt het me soms toch om het gewoon even niet te weten, zonder dat ik daar al te onrustig van word.

Wat ben ik in deze situatie blij met mijn werkplek in Emmeloord. Een plek waar je naar buiten kunt en op de vlakte kunt dwalen. Letterlijk en figuurlijk je eigen route te zoeken. Zonder iemand tegen te komen, met alle fysieke en mentale ruimte die je nodig hebt.

Het is een gekke tijd. Een tijd waarin het iedere dag zoeken is naar de juiste route. Ik ben beschikbaar om met je mee te dwalen en te onderzoeken waar jij weer vaste grond onder je voeten vind. Zelfs al het onzeker blijft. Zelfs als het niet helemaal duidelijk word. 

Je bent van harte welkom. Ook in deze tijd.

Familie

Stel je eens voor dat je bent opgegroeid in een groot gezin. Je was het 4e kind van de 8 kinderen in totaal. Het was altijd druk thuis en het was normaal dat jij ook je bijdrage leverde in het reilen en zeilen thuis. Dat deed je dan ook braaf, want anders werd je moeder chagrijnig en je vader boos. Tenminste, voor jou was dat normaal. Voor je broer helemaal niet. Die had er gewoon geen zin in en weigerde ook steeds om dit te doen. Met alle gevolgen van dien. Ruzie, onenigheid en veel gedoe.

Wanneer je nu rondkijkt in je familie lijkt er op de een of andere manier niet zoveel veranderd. Je broer kan nog steeds erg goed zijn eigen gang gaan en heeft moeite met autoriteit. Het is zijn grote kracht, maar je weet van hem dat die vrijheidsdrang hem ook wel eens in de weg zit. Soms zou hij zich wel eens wat makkelijker willen kunnen schikken, maar dit lukt hem gewoon niet. Jijzelf schikt je nog steeds gemakkelijk en vind het juist lastig om voor jezelf te kiezen en je eigen gang te gaan. Deze instelling brengt je veel, de mensen en je werkgevers zijn erg blij met je. Tegelijk word je er wel eens moe van om altijd zoveel te geven, maar ook jou lukt het niet om dit anders te doen.

Twee mensen, twee verschillende manier van omgaan met de situatie waar ze in geplaatst zijn. En beide personen willen het graag anders, maar het lukt ze niet. Beiden zitten vast in hun automatische reactie. Ze kunnen nu verzuchten ‘ach ja, zo ben ik nu eenmaal’ en het daarbij laten. Ze kunnen zeggen ‘dat is nu eenmaal de aard van het beestje’ en overgaan tot de orde van de dag. Deels hebben ze misschien ook wel gelijk. Maar het kan ook anders. Je kunt er ook voor kiezen om serieus te kijken of het ook anders kan. Om serieus aan het werk te gaan met de blokkades die je tegenkomt. Te onderzoeken of je niet meer rust en balans kunt vinden in je leven.

In de opstellingsavonden die wij geven ga je daarmee aan het werk. Je kijkt naar je patronen, hoe die zijn ontstaan, waar het knelt en hoe je daaruit kunt komen. Je leert daar hoe jij in alle vrijheid jezelf kan zijn. Of dat nu is om leiding te accepteren of juist de leiding te nemen. Met je eigen vraag en je eigen patroon ben je welkom. Ontdek jij hoe jij ruimte krijgt in je leven.

Doelen stellen

Mensen die duidelijke doelen stellen zijn bewezen succesvoller dan de mensen die dat niet doen. Het is een van de aspecten die succesvolle bedrijven kenmerkt. Ik zit bij een businesscoach. Een term waar ik op zichzelf helemaal niets mee heb. Veel te glad. Maar ik mag haar gewoon bij haar voornaam noemen, gelukkig. Ze helpt mij een beetje met de zakelijke kant van het voeren van mijn bedrijf en dat heb ik af en toe wel nodig.

Afijn, ik moet volgens haar duidelijke, concrete en ambitieuze doelen stellen. Doelen over groei, omzet, bekendheid, produkten en dat soort dingen meer. Ik snap het. Ik kan het volgen. Het zou inderdaad goed zijn. Tegelijk merk ik ook wat anders. Namelijk dat ik er helemaal gek van word. Eerst ben ik me dat nog niet zo bewust, ik ben vooral bezig om een soort plannetje te maken. Samen met mijn businesscoach. Maar ik merk weerstand. Ik merk dat ik niet enthousiast ben. Wel gehoorzaam, maar niet energiek. Het stroomt niet, zeggen ze dan in therapeutenland.

Op de terugweg denk ik bij mezelf dat het wel een beetje een eenzijdige redenering is; bedrijven die doelen stellen zijn succesvoller. Ik vermoed dat ze dit meten door te kijken in hoeverre een bedrijf zijn doelen haalt. Ja, en bedrijven die geen doelen hebben zijn dan per definitie minder succesvol. En bedrijven die waarden nastreven die moeilijk meetbaar zijn vallen ook snel af. Want hoe meet je betekenis geven aan de wereld. Of een warme plek bieden aan mensen die dat nodig hebben.

In de zorg stellen we ook doelen. Behandelplannen met doelen die we regelmatig meten. Niet zoveel mis mee, maar voordat je het weet vult dat de agenda. En op dat moment zie ik haar weer zitten. Ze kwam vorige week bij me voor een kennismakingsgesprek. Ze had verschillende hulpverleners gehad, maar haar klachten bleven. Angst, onzekerheid en hyperventilatie. Veel en vaak. Elke therapie waar ze instapte begon vooral met het bepalen van haar doelen. Dat alleen gaf haar al zoveel druk dat ze bijna spontaan begon te hyperventileren. Heel succesvol waren de behandeling dan ook niet.

Ik dacht bij mezelf dat het niet zo ingewikkeld was om haar doelen helder te krijgen. Niet meer bang, niet meer onzeker en geen hyperventilatie meer. Nou, daar waren we snel uit samen. Hadden we geen lang gesprek en ook geen behandelplan voor nodig. En zonder de druk van het formuleren van doelen konden we relatief ontspannen aan het werk gaan. Konden we gewoon werken aan een rustige ademhaling en meer zelfverzekerdheid. Volgens mij werkte het. Volgens haar ook.

Maar ja, doelen hebben we niet gesteld en dus ook niet gehaald en of dit nou succesvol was is nog steeds de vraag.

Ik wens je alvast mooie feestdagen en succes met je goede voornemens voor 2020. 

Vrij zijn

Vrij zijn is niet ‘doen wat je maar wilt’. Het heeft veel meer te maken met ‘niet meer doen wat je niet wilt’.

Het duurde even voordat ik goed begreep wat er nu eigenlijk gezegd werd. Het duurde nog wat langer voordat ik in de gaten had hoeveel waarheid deze uitspraak in zich heeft. Maar inmiddels word ik me steeds meer bewust van de waarde van dit inzicht. Als je goed om je heen kijkt dan zie je dat we zoveel doen wat we eigenlijk niet willen. Ik wil zelf bijvoorbeeld niet al te ongeduldig zijn, maar ik ben het soms wel. En ik wil lastige dingen niet voor me uit schuiven, maar dat doe ik wel.

Ik zie het ook me heen. Mensen die zoveel doen, wat ze eigenlijk liever niet willen. Onbegrensd klaar staan voor anderen, tegen je kinderen uitvallen, chagrijnig worden, teleurgesteld raken in een reactie terwijl je je nog zo had voorgenomen om je dit niet meer te laten overkomen. Zo kan ik nog wel even doorgaan. Blijkbaar is het niet altijd genoeg om jezelf iets voor te nemen. Blijkbaar zijn er nog andere krachten in je leven werkzaam die tot bepaald gedrag leiden. 

Op het moment dat je iets doet wat je eigenlijk niet wilt word je ermee geconfronteerd dat je minder vrij bent dan je zou willen. Je hebt dan het gevoel dat ‘het je overkomt’ of dat er écht geen andere opties zijn. Het is vaak niet prettig om te merken dat je vastzit. Maar gelukkig is daar wat aan te doen! Op het moment dat je merkt dat je meer vastzit dan je lief is, dan is het goed om daarnaar te kijken. Te ontdekken wat jou zo vasthoud. Vaak heeft dit te maken met patronen die al best lang in je leven zitten. Patronen die ergens in je leven zijn ontstaan en wat vervolgens een soort automatisme is geworden. Een automatische reactie op bepaalde gebeurtenissen.

In de coaching en therapie die wij geven maken we die patronen voor jou zichtbaar. Een van de vormen daarbij is zogenaamde familie-opstelling. Hoewel de term anders doet vermoeden gaat dit niet perse altijd om je familie. In een opstelling maken we heel zichtbaar en tastbaar hoe het voor jou werkt. Waar je in vastzit en (uiteraard) hoe je daar los van kunt komen. Hoe jij kunt leren om vrij te zijn. Om niet meer te doen, wat je niet meer wilt.

Je bent van harte welkom.

Reflaction

Straussplein 5
8031 AE Zwolle

 


Espelerweg 26
8303 HZ Emmeloord

Tel.: 06 14946623

info@praktijkreflaction.nl

 


Reflaction maakt gebruik van cookies zodat wij u beter van dienst kunnen zijn op onze website. Meer informatie