Realistische gedachten


realistische gedachten

Af en toe loop ik mijn praktijk uit en verbaasd het me dat mensen bij me terug komen. Vandaag was ook zo’n dag. Over het algemeen ging het redelijk maar de laatste twee gesprekken verliepen niet echt soepel. Ik was veel te sturend, veel te verklarend en veel te veel met mezelf bezig. De grote, alwetende Rogier die wel even vertelt hoe hun wereld in elkaar zit en wat ze moeten doen. En blijkbaar geloven ze het ook nog, want ze maken gewoon een nieuwe afspraak.

Ik loop de deur uit en voel me niet zo best. In mijn hoofd komen een aantal collega’s voorbij die stuk voor stuk de boel beter voor elkaar hebben dan ik. Gelukkig kennen mijn cliënten die niet, want dan kan ik de boel wel sluiten. Misschien moet ik al mijn cliënten maar doorsturen en de deur sluiten. Een ander baantje zoeken. Een baan waarin ik niet zoveel kwaad kan; hoewel ik niet zou weten wat dat zou moeten zijn.

Ik denk dat ik me ongeveer net zo voel als de vrouw (meisje) die vanochtend bij me was. Ze is 22 jaar en voelt zich waardeloos. Een hopeloos geval met wie het wel nooit iets zal worden, deelt ze mij mee. Ze heeft al van alles geprobeerd om daarvan af te komen. En ze vertelt me dat deze gedachten helemaal niet realistisch zijn. En ze probeert om er een meer realistische gedachte tegenover te zetten. Dat heeft ze vast in een boek gelezen. Of gehoord van een hulpverlener.

Deze vrouw heeft in haar leven al meer meegemaakt dan ik, terwijl ik toch 2 x zo oud ben. Het meeste wat ze heeft meegemaakt is, om kort te zeggen, verschrikkelijk. Traumatisch heet dat dan als je daarvoor heb gestudeerd. Als je van jongs af aan zo behandeld bent dan voel je je vanzelfsprekend belabberd. Waardeloos, hopeloos en kansloos. En het meeste wat ze in haar leven gezien en ervaren heeft, bevestigt dat. Dus haar negatieve zelfbeeld is volkomen realistisch. Logisch, verklaarbaar en helemaal waar. Ze kan natuurlijk proberen om daar een andere, meer realistische gedachte tegenover te stellen, maar dat lukt natuurlijk niet. Niets is meer realistisch dan dit. En het feit dat de hulpverlener hier anders tegenaan kijkt, doet daar niks aan af. Sterker nog, ongewild worden haar gedachten weer bevestigd. Zelfs deze simpele opdracht kan ze niet: “zie je wel; word nooit wat”.

Ik heb het ook. Ik weet best dat een aantal mensen blij is om bij mij te komen en er ook echt wat aan heeft. En toch, voelt het niet altijd zo. Toch voel ik me soms ontzettend tekort schieten. Ik vind het een verschrikkelijk gevoel, maar het is er wel. Ik doe niet altijd alles goed. Sessies mislukken, ik zit er soms helemaal naast. En dat voelt beroerd. En mag het? Mag ik mislukken? Mag ik me waardeloos voelen? Mag ik gewoon voelen wat er is; zo realistisch als het voor mij is?

Pas dan, en alleen dan, ontwikkel je zelfbewustzijn en zelfvertrouwen. Zo realistisch als wat. 

Reflaction

Straussplein 5
8031 AE Zwolle

 

Espelerweg 26
8303 HZ Emmeloord